مسئولیت را می‌توان یک تعهد درونی دانست که خود شخص یا شخص دیگری برای وی تعیین می‌کند. از آنجایی که انسان یک موجود دارای اختار است و این اختیار را دارد که یک مسئولیت را پذیرفته و آن را انجام دهد.

انسانها در اجرای مسولیت دوقسم هستند، گروه اول فقط می خواهند کار شان را انجام بدهند و حقوق شان را به دست بیاورند. گروه دوم هم به مادیات فکر می کنند وهم به معنویات در حقیقت اینها کسانی هستند که تعهد درونی دارند ضمن اینکه کارشان را انجام می دهند توجه و اعتماد دیگران را هم به خودشان جلب می کنند و به یک شخص دوست داشتنی و قابل اعتماد مبدل می شوند.

این افراد می‌توانند جایگاه‌های شغلی بسیار بهتری را کسب نمایند، زیرا کارفرمایان و مدیران معمولا دوست دارند وقتی وظیفه ای به کسی می‌سپارند از انجام آن و پاسخگویی فرد اطمینان داشته باشند و این افراد دقیقا چنین خصوصیتی را دارا می‌باشند.

افراد مسئولیت پذیر همیشه حس پاسخگوی به دیگران را دارند و نمی خواهند کار به عقب گذاشته شود این حس به افراد کمک می کند تا ذهن روشن و آرام داشته باشند.

افراد که مسئولیت پذیر هستند دارای آرامش روهی و روانی هستند نه فشار کاری دارند و نه عذاب وجدان نسبت به مسولین یا خود شان دارند.

افراد مسئولیت پذیر در انجام یک وظیفه که به عهده دارد سعی می‌کند با جستجوی راه حل های مختلف مهارت حل مسئله و با بررسی و ارزیابی و تست عملی راهکارها به یک روش ایده آل برای انجام آن مسئولیت برسد. برنامه ریزی را دوست داشته و از کاری که انجام می‌دهند لذت می برند.

هر فرد در یک گروه کاری یا هر گروه دیگری نسبت به خود، سایر اعضای تیم و همچنین خود آن کار دارای مسئولیت است. بسیار مهم است که هر فرد بداند که چقدر کارش در داخل یک تیم ارزش دارد و عدم مسئولیت پذیری وی زحمات سایر اعضای تیم را هم به باد می‌دهد. می‌دانیم که اعتماد افراد یک تیم زمینه را برای گسترش رشد و شکوفایی در آن تیم فراهم می‌کند و اعضای تیم با انجام کارها به صورت گروهی می‌توانند در کاهش زمان، هزینه‌ها، اقتصاد و… مؤثر واقع شوند. هر فردی باید در خود حس مسئولیت پذیری را داشته باشد حالا فرق نمی کند که کار به عهده طرف گذاشته شده کاری فردی است یا گروهی و اجتماعی. زمانیکه انسان معنی و مفهوم مسئولیت پذیری را درک کرد می تواند هم برای خودش مفید باشد و هم برای اون گروه یا جامعه که در آن زندگی می کند.